12.09.2014

musika sa aking tenga

makikita ang reflection ng isang maliit na lalaki sa makintab na bar ng jasmine hotel. pinaglalaruan niya ang baso, para bang pinasasayaw sa kanyang mga daliri habang nakaipit ang isang tabako, habang nakapikit at nakangiti. kapansin-pansin ang headphones na nakasuot sa kanyang mga tenga sa gitna ng mga nakikinig sa jazz band nitong araw ng martes.

“enjoying the music, sir?” tanong ng bartender habang naglilinis ng mga baso.

“always.” huminto ang ulo ng matanda sa pag-indayog at dumilat. isinandal niya ang katawan sa bar at ngumiting muli, “always. on a tuesday.”

“sir, what’s with tuesdays?” nagtatakang tanong ng bartender habang suot ang pilit na ngiti.

“why tuesday?” inulit ng matanda, “let me see.”

that was more or less twenty years ago. my last, unfortunately. their first and last, i guess. wala namang nakakaalam, kahit sila hindi nila alam.

it was the same year i had my first cd player. sikat na sikat ka na kapag may cd player ka noon. naaalala ko pa, i’ve always loved survivor’s eye of the tiger. it was that year. mapapailing ka na lang kapag maaalala mo, e.

her hair was all over. shempre, kulot. palagi siyang naka-leggings, tapos maluwag na polo with that thing around her waist—parang belt na malapad. that shows her body. saktong detail lang. mapapa-imagine ka talaga, e.

i love when she wore those short skirts. oo, noon yun nauso. well, nothing like today’s short skirts, pero iba yung noon, e. maganda rin ang perks ngayon, pero maganda iyong subtleness nung dati. mas patatakamin ka.

naninigarilyo  kami ng banda noon sa balcony, sina joe at vice. pinipilit pa ko nila joe noon na mag-solo kahit isang kanta lang. either before or after pa ang usapan, basta gawin ko sa tugtog namin that very night. tangina, mga tatlo apat na boteng straight siguro agad yun.

first timeko magsolo noon. halos hindi ko na maalala yung ginagawa ko noon, i knew i was awesome. kalagitnaan, pumunta ko sa mic ni joe at kinanta ko yung “eye of the tiger.” tapos, sumunod si vice. hinila ni joe yung keyboard. tangina, naging rock band kami in just one snap.

sobrang rockstar ng pakiramdam na nilalapitan kami ng mga tao para magpaperma. may mga nagpapicture pa nga. showbiz na showbiz talaga yung dating kung titingnan. then here comes a group of young girls. akala ko parang mga college. as it turns out, fuck, 14 years olds.

fucking 14 years olds!

fan na ko noon. gwapo kasi talaga si rick dati pa. laging napupuno kapag nalalaman nila na tutugtog sila, lalo na yung mga babae. dati nga, nag-a-absent talaga kami ni sara para lang makapanood sa labas ng mga concert nila.

parang bestfriend ko si sara noon. tapos, bigla na lang nawala.

hinila ko si sara para salubungin sila rick pero nautal ako agad. wala akong nasabi noong kaharap ko na si rick, tapos nagsalita si sara. “pwede ba raw magpa-autograph?” tuluy-tuloy siya. walang kapreno-preno.

ngumiti siya agad habang kinukuha ang hawak kong panyo. tinanong niya ang pangalan ko. hinawakan niya ang balikat ko tapos pinag-agawan na siya ng mga babae. sabi niya, “see you.”

that same year, nakita ko uli siya. isa siya sa mga models nung event na iyon. parang launch ng isang clothing line. kausap niya yung ibang mga models. sobrang sikip ng suot niya, red na dress na siguro three to four inch from the knee.

malaki yung pinagbago niya. siguro dahil din sa suot niya. sobrang sikip ng suot niya kaya yung dede niya, kitang kita mo talaga yung tayo, e. hubog na hubog talaga, tapos ang liit pa ng tiyan. halos walang tiyan. katamtaman lang ang tangkad.

maputi siya tapos parang may pagka-blue yung mata, may halo kasi, e. sobrang ganda niya noon.

naglakad-lakad ako sa paligid noon. saktong layo lang na mapapansin niya. inabangan ko talaga na mapalingon siya. tiyaka ko siya nginitian. ngumiti siya pabalik.

malalim yung cleavage noon, yung pagitan. masisilip mo talaga yung kulay ng bra. mapapatingin ka talaga kasi sakto yung height, e.

binati ko siya, “hi.”

“hello po.” nakangiti lang siya. tapos, natahimik lang kami pareho. tiyaka niya sinundan ng tanong kung naaalala ko pa ba siya. tumawa ako ng bahagya na para bang kalokohan ang sinasabi niya. umiling-iling pa nga ko habang inaalala kung ano’ng letra nagsisimula ang pangalan niya.

“paula.” sabay naming sinabi. kitang kita iyong saya niya noon. hawak na nga niya ko sa braso. nagsisilapitan na iyong mga tao. autograph at photo op sigurado iyon kaya kailangan ko nang umalis. sumesenyas na rin sina joe, kel, at vice na umalis na.

kaya binilisan kong magpaalam kay paula at umalis. sabi ko na lang na punta siya sa susunod na tugtog namin o kaya gumimik kami minsan.

hindi ko alam kung paano kaya pinabalik ko si vice. sabi ko, balikan niya yung kausap ko at pasabi na magkita kami sa gokan haus. japanese restaurant iyon na nasa baba ng jasmine hotel. isang maliit na hotel medyo tago. tahimik lang tapos mababait ang mga waiter.

tinukso-tukso pa ko nila joe at vice. wala noon si kel, e. sabi, trip lang, bigyan namin ng beer na may roofies kapag nakarami na. lakas pa ng tama namin noon. sobrang lakas. ito pang si vice, panay linya.

mga alas siete kami nagkita ni paula. nag-dinner kami. parang date, ganoon. after kumain, inalok ko siya ng beer, o kahit wine habang nagku-kuwentuhan. pero hindi raw siya umiinom. hindi raw siya pwede. inaya ko pa nga siyang umakyat sa room namin kasi andoon sila joe at vice. tiyaka niya sinabi na fourteen lang siya kaya tinigilan ko na siya.

mga dalawang bote. nahihilo na ko noon kasi hindi talaga ko marunong uminom. pinilit niya talaga kahit ilang beses ko na sinabi na hindi pwede. hindi ko rin gusto yung lasa, sabi ko. sa umpisa lang daw iyon, sumasarap naman daw kapag tumatagal. sanayan lang daw.

bumabagsak na lang bigla yung mata ko. nung sinubukan kong tumayo at magbanyo, halos malaglag ako sa sahig. nahawakan ni rick ang braso ko. inakay niya ko paakyat ng elevator. naririnig ko na lang na lasing daw ako, parang pinagsasabihan niya ko na hinay hinay lang dapat sa pag-inom.

naalala ko na lang kasunod noon, nakahiga na ko sa kama. nasa kuwarto ako na puno ng usok. parang nananabako sila. mga boses lalaki. parang tatlo sila, o apat. palakad-akad habang nag-uusap. lumapit ang isang lalaki na may bigote. alam ko talaga, si vice iyon. iba siya magsalita, mas maingay, mas maraming sinasabi pero wala namang kwenta talaga. nakatitig siya sa mga mata ko, maliit na maliit lang ang pagkakabukas ng mata ko noon. iyon lang ang kaya kong maigalaw.

tinanong niya ang dalawang kasama, “gising ba ‘to? parang gising, e.”
pinilit kong ipikit, “tamo! gising ‘to, tangina! gising! painumin pa natin!”
“gago!” sagot ng isa. “gising man siya, wala nang maaalala ‘yan bukas!”

lumapit ang dalawa sa kama kung saan ako nakahiga. “parang gising siya, pero tulog?” tanong ni joe. unang beses niyang magsalita noon, pero alam ko ang boses ni joe. malinaw ang bawat bigkas ng mga salita, alam mong may laman kahit papaano.

siya ang unang humawak sa’kin. sinalat niya ng hintuturo yung kaliwang dede ko. “nararamdaman mo ba ‘to?” tanong niya habang nasa pagitan na ng aking mga hita ang tuhod niya. gusto kong sumigaw ng napakalakas, pero walang lakas na dumadaloy sa katawan ko. parang napakaraming lakas na hindi naman sapat para magalaw iyong katawan. ganoon.

si rick, pupunta sa aking tabi at may ilalapag na bagay sa la mesa. may click, o tunog ng parang switch, pero hindi ko alam kung ano. ipinasok niya ang kamay niya sa loob ng damit ko. hinanap ng mga daliri niya yung nipple ko. ramdam na ramdam ko, pero hindi ko magawang gumanti o umiwas man lang.

si vice ang nagtanggal ng damit ko. amoy na amoy ko ang tabako sa hininga ni rick habang paulit-ulit na hinawakan ni joe ang ari ko. paulit. ulit. ulit. wala nang pakiramdam ang mga paa ko noon. sobrang sakit. sobrang bastos nila.

tinanggal nila lahat ng suot ko. si rick ang unang gumahasa sa’kin. bigla niyang ipinasok ang ari niya habang katabi ng tenga ko ang kanyang bibig. amoy na amoy ko yung amoy niyang tabako.  tiyaka niya binulong na “sa umpisa lang iyan, sumasarap naman ‘to kapag tumatagal. sanayan lang.” nangyayari ito habang pilit na ipinapasok ni vice ang kanyang ari sa aking bibig. rinig na rinig ko ang malakas na tawa ni joe habang minumura si vice, paulit-ulit niyang sinisigaw, “tangina mo, vice! kadiri ka.”

“uminom muna tayo.”
“mamaya na tayo.”

“vice! tangina ka, bumaba ka riyan. itago mo ‘yang etits mo! hoy!”