6.23.2014

mahilig lang mangarap

naiiyak ako dahil sa pananabik.
sa sobrang pananabik,
                naiiyak ako.

hindi ko naman alam kung ano talaga.
hindi ko rin alam kung bakit ganito na lang--
‘tong pagkaaligaga.

nakangiti lang at nakatulala
sa bintana,
                roon kaya, may mapapala?

                alam mo ba?
                ikaw, alam mo ba?
                ako hindi,
                pero ganito pa rin, aligaga.

ang tagal kong pinangarap.
ganito naman ako,
panay isip, panay isip,
panay sa pagkolektan ng pangarap.

                aligaga ako, aligaga ako,
                ano ba ‘to, ba’t ba ganito?

                nagulat ako nang tumunog ang telepono.
                wrong number, d’yos ko,
                akala ko naman kung sino!

nananabik ako! nananabik ako!
nakangiti,
                pero nag-uumpisa nang mapahikbi.
                ba’t ba ganito, ano ba’to?

umupo at nanguyakoy.
bumuklat ng pahina.
babasahin ang listahan ng pangarap,
“bukas, baka mabawasan na ng isa.”

bumilis ang pangunguyakoy.
inilipat ang pahina.
hahanapan ng walang sulat,
tiyaka pupunuin

                --hindi naman sadya, madalal lang.