halik´an

mabibigat na hininga.

pagmamasdan

ang mga matang nababalot na ng talukap.

ang pisnging namamahinga sa unan

labing dati’y akin.

nahahati ang sarili, nais kang gisingin

o nais kang hagkan hanggang sa makatulog nang mahimbing.

hindi kita iuuwi,

huwag muna. masyadong

naging mabilis ang biyahe pauwi,

mamaya na. babagsak

ang buhok,

ngunit hahayaan lang.

matatakpan ang iyong mga pilikmata. sa antok,

hahayaan mo lang ito.

dahan-dahan kong aayusin

at dadamhin ang pingi.

hahawakan ang iyong kamay

habang binubulong sa isip kung gaano ko pinanabikan ang pagkakataong ito.

sa ‘di mawaring dahilan,

tulad ng dati,

aamuyin ang kamay.

ididikit ang labi at muling ilalapag.

pumapagitna ang unan sa dalawang mukhang malapit,

ngunit ‘di nagdidikit. maya’t maya’y tatawagin ang ngalan,

ngunit kapag tinanong kung bakit

wala ring maisasagot.

walang maisasagot,

sa isip naipatatako,

“mahal kita, ganito na lang tayo lagi.”

muling tititigan

mga labi

at sasalatin

ng hinalaki.

ibabaling sa iba ang atensiyon.

maghahanap ng bagong kantang patutugtugin.

bagong kanta,

o kantang magbabalik ng nakaraan.

sabay nating pakinggan,

o hanggang sa makatulog ka

nang sandali.

muling tititigan

mga labi.

sa pagkakataong ito,

mabagal na didilat ang mga mata.

mga alaalang masasaya

na sinong nagsabing matutumbasan na lang basta-basta.

kaunting palitan ng salita.

kaunting tawanan.

kaunting ngitian.

magtatama ang ating mga mata

tila humuhukay at may hinahanap,

sinisilip kung ano pa ang natira at kung ano ang ikasisiya.

muli matititigan ang mga labi

at mabilis na iiwas nang pansin.

sapagkat hindi maaaring mahuling

labi’y pinakanais at hinihiling.

ibabalik ang tingin

at mata’y nababalot na muli nang talukap.

sa bigat ng hiniga'y nararamdaman na yata ng iyong mukha.

muli kang tititig

tila nagtatanong.

hinawakan ko ang iyong pisngi

at sinundan ang hubog ng tainga.

mabigat na hininga kasabay ng paghina ng tugtog.

nagdikit ngunit nanginginig—

para bang unang beses pa lang nagawa,

o matagal na pahinga.

mabagal na palitan ng paghagkan

habang buong lakas na pinipigilan ang nagmamadaling puso.

tila hanggang sa pinakamaliit

na pakiramdam at nabubuhay ako,

nananabik at iniibig ang bawat palitan ng mga labi.

binabalot at nagpapabalot,

sinisisid at mamamahinga.

pumapalaot sa dagat ng limang karamdaman.

imumulat ang mga mata

at tititig sa malabong imahe ng babaeng aking kinasama ng ilang taon.

muling ipipikit at papalaot.

maghihiwalay ang dalawang mukha.

liliwanag ang imahe,

at sasabihin sa sariling,

“ipagpatuloy ang nasimulan kung hindi uumpisahang muli.”

mabibigat na hininga

upang makalma ang nagsusumigaw na dibdib.

parang bandang

palakas nang palakas ang tugtog

dahil sa sigaw ng manunood.

muling nagtama ang ating paningin—

tila hinuhukay ang bawat naramdaman.

magsasabay ng hininga,

at matatawa na lang.

tila sa kauna-unahang beses ginawa.

nakagawian, ngunit bagung-bago sa kaba.

ipagpatuloy na lang natin

at huwag nang mawala.

narito pa rin.

alam naman natin.