1.01.2012

men are from mars, women are from venus, and gays are from pluto

*ang kwentong ito ay nagtataglay ng mga materyal na hindi angkop sa mga bata at isip-bata. kung sa inyong palagay ay mabibigla o maiinsulto kayo ng kwentong ito sa kahit anong paraan. paki-usap, huwag babasahin.

hindi na ma-google kung paano nagsimula, marahil ay hindi rin nila naidokumento nang maayos. dito sa pilipinas, sa markova ba nagsimula sumikat, sa selda ba dahil sa kakulangan ng puki, sa galing ba nila dolphy at roderick sa pag-arteng bading, o humarurot na lang bigla dahil sa biglang sikat ni maximo at indie pink films. noon pa man, hindi pa tayo pinapanganak ay may mga bakla na, ngunit sadyang iba na ang panahon ngayon. tulad nga ng biro ng mga bading na nakakasama ko, at maging ang mga babaeng napepeke ng mga paminta, hindi naman daw nabubuntis ang mga bakla pero kung dumami ay parang kabuti.

madalas kong ipaliwanag sa aking mga kaibigan, “they got the best of both worlds kaya sila magagaling. they get to see the perspective of men and they get to feel what women craves for. alam nila ang parehong mundo.” kaya bilib ako sa mga bading. nakapagtataka na lang na sa isang iglap, kalahati ng populasyon ng mga lalaki ay pumalaot na.

minsan nga, naiisip ko, baka nailagay sa biogesic ang pampabading kaya dumami na lang sila bigla. kasalanan kaya ito ng john lloyd? kaya siguro “ingat” ang laging paalala. ito siguro’y paalala sa mga babae, mag-ingat at baka makadali ng bakla at datnang nag-iiiyak.

o! o baka totoo nga ang sinasabi ni john gray na men are from mars and women are from venus! ang hindi lang siguro niya natuklasan ay gays are from pluto. kaso hindi pala planeta kaya nang maideklarang hindi planeta ang pluto ay sumunod sila sa earth at kasalukuyan ang shipment ng mga taga-pluto. hindi naman siguro nila tayo sasakupin ano? buti na lang at higit na maliit ang pluto sa earth. kasya pa sila kahit overpopulated na tayo.

pero hindi rin dahil transformation ang nangyayari. napanood ko sa isang episode ni korina na may isang baranggay nga talaga na puno ng bakla. pati ang mga batang sampo ay nakasuot na ng pekpek shorts at malaking pink na ribbon. hindi sinusuway ang mga bata dahil pati ang mga magulang ay bakla rin.

naikwento sa’kin minsan ng isang parlorista na natutuwa pa nga ang mga magulang kapag nalalaman nilang bading ang anak nila. ilang beses ko na rin itong narinig, ngunit tinanong ko siya kung bakit upang maliwanagan nang tuluyan. naniniwala raw kasi sila sa abilidad ng mga bading, dahil ang bading daw ang pinaniniwalaang mag-aahon sa kanila sa kahirapan. kahirapan nga ba talaga ang dahilan ng kabadingan? sa palagay ko’y hindi.

katunayan, mas mahal maging bading. hindi dahil kailangan nila bumili ng make-up at foundation, o mamili ng bagong damit dahil buong closet ang papalitan, hindi rin dahil kailangan nila ng heels at pekpek shorts imbes na chucks at rubber shoes, dahil hindi naman lahat ng bading ay kailangang cross-dresser kaagad. marami pa rin namang bading na gustong magsuot ng damit ng lalaki na maluwag at parang nakapambahay lang. mas mahal lang dahil hindi tulad ng mga karaniwang lalaki na basta na lang kung mamili ng damit, mas mataas na ang standard nila sa mga damit. mas mapili na sila sa tela ng damit, hindi basta-bastang facial ang gamit dahil nais nilang maging makinis at maaliwalas sa lahat ng oras, kailangan maging mabango dahil hindi uso ang bruskong amoy ng anghit, at marami pang iba. kaya naman hindi totoong kahirapan ang dahilan.

pero bakit nga ba sila dumarami?

maliban sa shipment ng mga bading galing pluto at panay inom ng biogesic ng mga tao, isa sa dahilan ang curiosity. una’y magtataka kung bakit sila dumarami. kakikitaan ng interes marahil dahil sa kabibuhan, kagalingan, o sa simpleng kasayahang nakikita. katatakhan sa ilang mga bagay tulad ng paano nagsimula, kung paano nakatatagpo ng kapwa, at paano sila magtalik, at marami pang iba.

may mga pagkakataong mag-isa lang. kung hindi nagkakape at naglalakad sa mall at mapapansing may sumusulyap-sulyap. mapapalingon pa sa iba kung ikaw ba talaga ang tinititigan. hindi ka tatantanan hanggang hindi bumaba sa escalator o iwasan ng tingin, kung minsan kailangan pang gusutin ang noo at pagdikitin ang kilay para lang maiparating na hindi ka taga-pluto. kung minsan, gusto ko na ngang ipagsigawan na advil ang iniinom ko kapag masakit ang ulo matapos lang ang titig na nakakailang.

so, kung naka-inom sila ng biogesic, hindi na ba sila napalilingon sa mga babaeng nakasuot ng mga punit o kinapos sa tela (taas man o baba)? kung hindi nila ito pinili at kusa na lang naramdaman, hindi na ba nila nakikitaan ng interes ang kaganhana ng hubog ng mga kababaihan? ang mga fetish sa mula sa payat at makinis na binti hanggang sa matatambok na puwet hanggang sa mga bilugang pares na suso na bigla na lang kawawalan ng gana at napalitan ng mabalahibong binti’t hita at tiyan na nagpapasikip sa maluluwag na t-shirt. o baka dahil nakapagtataka lang talaga kung ano ang pakiramdam ng may pumapasok sa kanilang kalooblooban dahil alam na nila ang pakiramdam ng basta na lang sinasalat ng kaliwang palad?

nakapagtataka nga naman lalo na para sa isang lalaki. minsang may napanood ako sa isang you-something .com na habang kinakamada sa kanya ang bagahe ng lalaki ay sumisigaw siya nang napakalakas, “there’s like an anaconda in me!” tunay ngang mapapaisip ka, ganoon ba talaga ang pakiramdam?

tila ba pringles, yosi, o droga na kapag nasubukan ay hindi maiwasang balik-balikan. ika nga, once you pop you can’t stop. isang misteryong tila mananatiling misteryo para sa’kin dahil sa mga taga-venus.