5.04.2011

panaginip at pagbabago

sisisid ka sa malawak na kadiliman. buong tapang na haharapin ang walang katiyakang kapalaran. palalim nang palalim patungong kung saan. at tulad ng nakaraan, unti-unting nawawala sa’yo ang kontrol. dadalhin ka niya sa pinakaninanais ng iyong puso—masaya man o hindi. huwag matakot, baka may matutunan ka naman.

nakatutuwa lang isipin na hindi lang sa tao applicable ang mga teorya. tulad ng iba pang mga bagay na kapag nagdikit ang north at south, kahit pa daplis lang, ay nakagagawa ng panibago. panibagong elemento, o kung anu mang reaction.

usapang panaginip noon. ang sabi ng isa, isipin lang daw nang buong libog at mapapanaginipan ko raw iyon. usapang babae at kama pa noon. pagkarating ko ng bahay, hinanda ko agad ang higaan at umarteng tulog. mapapanaginipan ko siya—ang nakasisilaw sa puting balat, mamulamulang pisngi hanggang sa kanyang dibdib. ilang minuto na ba ang lumipas? palingat-lingat ang mata sa kadiliman. tapos, ano na?

ang hindi niya nasabi ay nagtitikol pala siya bago humiga at managinip. hindi ko na inulit dahil ibang iba ang panaginip ko noon sa inisip ko. matagal na panahon daw tayong hindi nagkita. taon din ang binilang. nagulat na lang ako nang nakatanggap ako ng tawag. nakatali ka raw at isang warehouse na may labing isang palapag. humihingi siya ng ransom. iniligtas kita nang walang gamit na kahit na ano. nang makita kita. ikaw na si rica peralejo. (hibla pa ang uso noon) nakaupo sa sahig ng malawak na warehouse. nakatali ang iyong kamay at paa, may panyo ang iyong bibig. suot mo ang fit na school blouse mo, pero ‘sing-ikli na ng skirt ni jenny ng ghost fighter ang palda mo. shocking pink ang panty mo.

pagkagising ko matapos ang panaginip na iyon. hindi na kita gusto. hindi ko alam kung ano’ng dahilan, o kung may napanaginipan pa ko maliban sa mala-hentai na panaginip, hindi ko talaga alam ang dahilan. tila tinuro sa’kin ng panaginip na iyon kung ano ang nais ko, kung ano ang mga ayaw ko, at siguro, kung ano ang pantasya ko.

gusto kong maging hero. crush ko si rica peralejo. hindi masyadong maganda si maui dahil mukhang matigas ang suso niya sa hibla. may warehouse kami, ngunit sana ay may hanggang sa mataas na palapag. maganda ang blouse kapag napunit. crush ko rin si jenny. at, hindi masyadong nakatutuwa ang shocking pink na panty.

ilang taon din ang lumipas. malapit na ko magkolehiya nang makita ko sa personal si rica. mabilis talaga ang panahon. malaki na ang balakang niya at hindi na rin yata nakakapagsuklay. habang nakaupo at nakatitig sa kanyang puwet, ilang sandali lang ay nasabi ko na sa sarili ko. hindi ko na siya gusto.

simula noon. hindi na ko tumingin ng ibang boldstar maliban kay aubrey miles. nanatili akong tagahanga ni kristine hermosa at vina morales, pero hindi ko sila inaabangan. iyong tipong mapapangiti ka lang nang bahagya kapag naabutan mo sila sa tv, o mabalitaan sa entertainment section ng mga diyaryo. ganoon lang ako. siguro ay iyon ang natutunan ko sa kanila rica at maui.

may wall ang bawat relasyon. kapag naakyat o nabasag na ang pader na iyon. vulnerable ka na. mabilis ka nang masasaktan. magiging mahina ka to the point na magiging dependent ka na.

kaya rin siguro natuwa ako nang mapanood kong muli ang 500 days of summer lalo na noon sinabi ng narrator na ‘since the disintegration of her parent's marriage she'd only love two things. the first was her long dark hair. the second was how easily she could cut it off and not feel a thing.’ ang ganda noon.

hindi kasi niya basta-basta na lang na gugupitin. paniguradong pinag-isipan din niyo iyon. alam niya kung ano ang mawawala at kung ano ang gusto niyang buhok pagkatapos. at bakit ka malulungkot sa isang bagay na ikaw mismo ang gumawa?

change. naniniwala ako sa pagbabago. pinaniniwalaan ko ito hindi dahil pabalik-balik lang ako, kundi dahil kahit ang pagpapatibay ng relasyon ay isang pagbabago rin.

kailangan lang handa ka. kailangan kahit papaano ay napagisipan mong darating ang iba’t ibang sitwasyon.

tulad ngayon, pagkagising ko kanina, napagtanto ko na lang ayaw ko na. ayaw ko na. sinabi ko iyon sa aking sarili. hindi ko alam kung bakit. hindi nga rin alam kung ano. hindi ko rin maalala kung ano ang napanaginipan ko basta masarap sa pakiramdam kapag sinasabi iyon. ayaw ko na. makatulog ngang muli.