5.07.2011

fb [facebook]

mahirap ang walang pera, pero higit na mahirap ang magkaroon ng guts para magkapera.

window shopping/ thumbnails.

kaya siguro hindi ko nahiligan ang malls. pagkahaba-haba ng nilalakad, wala namang mapapala. napakarami mo ngang makikita—damit, bag, sapatos, pero kailangan ay silipin lang sa bintana dahil alam mong malulungkot ka lang dahil wala ka namang pambili. dadagdag pa sa kalungkutan kapag napansin mong hindi lang pala ikaw ang nakatingin sa kanya. alam mo sa sarili mo na tulad mo, maraming nangangarap sa blue jacket na inaasam-asam mo. higit na masaklap lang kapag nagkataon na habang tinitingnan mo siya, habang pinag-iisipan kung papasok o hindi, o kung tama lang na titigan lang, ay may dadampot at susukat. paano ka gaganahan sa isang bagay na mayrron nang nagmamay-ari? wala ka na ngang pera, pinamumukha pa sa’yo na hindi siya sa’yo.

exit/ logout

pampalubag na lang na nasa mall ka—malamig, hindi ka naaarawan. pero susundan ka ba ng lamig sa paglabas mo ng mall? hindi. mabilis kang kakapitan ng amoy ng araw at usok. wala na nga sa’yo ang blue na jacket, dugyot ka pa. muli, pinamumukha lang na wala kang pambili, walang paraan.

ihihiga mo na lang dahil sa palagay mo’y lilipas din. tulad ng mga pangarap mo noong bata ka pa na kapag naitulog mo na ay mag-iiba na. pero hindi, hahabulin ka ng blue jacket. sa panaginip, pinagkakaguluhan ng mga tao ang jacket. kailangan mong mauna! gustung-gusto mo, pero malaki sa’yo. sakto ang blue, bagay sa jeans mong kupas at white sneakers kapag bagong laba. aabot sa puntong kailangan mo nang umutang. oo, “kailangan.” uutangin mo mabili lang. kahit kanino pa, kahit saan pa, kahit may interes pa, kahit pa 5-6 pero pag nabili mo na, magigising ka. hala! iisipin mo, “ano na ang nangyari?” magiging masaya ka kaya? isang palaisipang mananatiling palaisipan hanggang hindi mo nasusubukan.

tiangge/ personal

kaya kung minsan, mas maigi pa sa tiangge. hindi dahil mas mura dahil hindi naman talaga mura sa mga tiangge. mas maigi lang siguro sa tiangge dahil hindi mo na kailangan pang sumilip. wala kang kailangang pasukin. hihinto ka lang at andoon ka na. kapag ayaw mo, lumipat ka sa iba. mabilis tumawad dahil personal mong napakikiusapan ang tao, at kahit papaano, mahawakan mo man lang, malaman mo man lang kung anong uri ng tela at kung sakto ba siya sa balikat mo.

sa mall kasi, kahit pa kasi salamin lang ang mga pagitan natin sa mga pamilihin, salamin pa rin iyon. parang wall na naghahati sa magkaibang mundo, sa dalawang mundo. sinasabi ng salamin na iyon na nasa magkaibang lugar kayo, na ibang mundo ang nasa loob ng sinisilip mo, at kahit anong gawin mo ay hindi ka makapapasok [dahil wala kang pera].

what’s new and what hot?/top news and recent news

hindi bali, lilipas din iyan. uso-uso lang. parang noong nauso ang elephant pants, hindi ba? noong nauso, nauso na rin ang malinis na kalsada. paano ba naman ay sa laki at haba ng pantaon ay napupunasan ang mga dumi ng kalsada. pero dahil yata sa dami ng sabon na nakokonsumo sa paglalaba ng maduduming maong, nawala sila sa tindahan. mawawala rin siya sa rack ng “what’s hot” tulad ng elephant pants at skinny jeans.

at kung hindi ka naman pupunta ng mall, hindi mo na rin naman mapapansin. hindi mo na siya maaalala at ‘di mo malalamang na-pull out na siya sa stores. kinuha na ang last piece o itinambak na sa factory outlet.

sale: 50% off / status: single

nagbalik siya. 50% off on all items. at sa gulat mo, may tag na nakadikit sa kanya na kumuha ng atensiyon mo, waring kinakausap ka, “ako rin, 50% off! hawakan mo ko! bilhin mo ko! dali!” hindi mo alam kung bakit o sadyang totoo ang tinatawag nilang “destiny” pero nang kinailangan mong bumalik ng mall ay nagkataon namang first day sale. at, at nakadisplay siya. papasok ka ba? oo, papasok ka dahil ito ang nais ng tindahan—na pumasok ka, silipin mo ang napili [kahit walang intensiyon na bilhin at hindi mo talaga nais, at maisip na “sayang, 50% off, e.”] , at bilhin. “ako rin, 50% off! hawakan mo ko! bilhin mo ko! dali!” palakas nang palakas ang sigaw ng tag na nakakabid sa kanya. madidismaya ka nga lang dahil pagkatapos mabawasan ng kalahati ang presyo ay kulang pa rin ng 500 pesos ang dala mong pera.