9.26.2010

naaamoy kita

huwag ka na magtago, naaamoy kita. ‘di man kita hanapin, kusa kang lalabas sa’king diwa. makihalo ka man sa madlang maingay at magulo, para kong nakatitig sa isang libong mongol na lapis na may nahalong isang bolpen. ano mang sabihin mo, naaamoy kita. masasabi kong kilala kita.

tulad ng magnanakaw sa kapya magnanakaw, hindi man makuha ang iyong pag-amin ay hindi na rin mahalaga. amoy pa lang, alam na. parang nakaraang anu mang iwas ay babalikan ka. paulit-ulit na magpapakita sa iyong harap dahil hindi mo hinarap.

umiyak ka. tumawa ka. lahat ng uri ng alibay, gawin mo. wala namang pumipigil, ang sa’kin lang, ‘di mo kailangang magpanggap. naaamoy naman kita. at malamang, naaamoy ka rin nila.

ilang minuto na lang at muli kaming magpapakita. walang pagsusumikap na nagaganap. basta na lang kaming magtitinginan at babalikan ka. hindi ka namin titigilan hanggang sa sabihin mong tulad namin, “tulad namin, iisa kami.”