8.21.2010

nilagang baka

tinawag pang nilaga

‘di man lang mahati sa dalawa,

laman at litid ng baka,

tiyan kong gutom kanina pa.


nangangalay na ang panga,

naglalaway sa tagal,

halos idura ko na nga

pero pinigil pa rin.

sabi ni mama,

“sipsipin na lang daw at idura”

narinig, pero ‘di ko pinakinggan.

ayaw ko ng ganoon, kaya pa naman.


panay higop ng sabaw,

panabla sa uhaw,

pampalambot sa dapat na ulam,

at pasensiya sa pangangalam ng tiyan.


ibang potahe na lang daw ang ulamin.

kunwari pa raw akong matibay ang ngipin

ayaw lang daw umamin,

nahihirapan na rin.

“kaya pa naman. paborito ko ‘to.”

sagot ng matigas kong ulo.

tibay ng litid, muntik na kong mapaiyak.

hawak ang dulo gamit ang kanang kamay,

naghilahan sila kamay at ngipin.


numipis nang numipis

litid, at hindi ang gilagid—kamuntik na.

napuno ng sebo ang bibig,

tiyaka nalunok

litid na malamig.