manghuhula

tao one: nakakapagod?

tao two: oo, sobra.

tao one: bakit?

tao two: anong bakit?

tao one: wala….

tao two: nakakainis kasi minsan.

tao one: ano ba’ng problema?

tao two: wala. minsan kasi ang hirap manghula.

tao one: bakit kailangan mo pang manghula?

tao two: ayaw ko kasi ng hindi handa.

tao one: so, ibig mong sabihin, kahit mali yung hula mo ayos lang?

tao two: siguro, mahirap kasi ‘pag hindi handa.

tao one: akala ko ba mahilig ka sa mga surprises?

tao two: oo, mahilig kung sa mahilig, pero hindi sa lahat ng bagay.

tao one: ibig mo bang sabihin, takot kang masaktan?

tao two: oo naman, sinu bang hindi takot?

tao one: pero kung hindi ka masasaktan, hindi mo mararamdaman.

tao two: sinasabi mo ba na dapat wala akong pakialam?

tao one: hindi naman, huwag ka lang masyadong paranoid. pati kasi utak ng iba, hinuhulaan mo.

tao two: ano namang masama roon?

tao one: hindi naman masama talaga. siguro, nakakasama lang sa’yo.

tao two: paano?

tao one: nakakatulog ka ba ng maayos tuwing gabi?

tao two: oo naman. siguro.

tao one: talaga? teka, anong oras ka ba nakakatulog?

tao two: mga eleven, twelve. depende, minsan kasi may mga naiisip pa ko bago matulog e.

tao one: tulad ng ano?

tao two: kung anu-ano.

tao one: ‘wag mo sabihing mga hula mo nanaman ‘yan?

tao two: minsan.

tao one: nakita mo na! tiyaka masakit manghula, hindi ba?

tao two: hindi naman masyado.

tao one: alam mo, ang hirap kasi sa’yo, pakiramdam mo alam mo lahat e.

tao two: kaysa naman hindi handa.

tao one: ano ba’ng kinatatakot mo?

tao two: lahat